1 Şubat 2013 Cuma

ANKARA METROSU-KISIM-2

Fotoğraf: Bu sabah metroda cep ile çektim
Sabah-akşam fark etmiyor metroya binince ya kitabımı ya da gazetemi açıyorum,
İneceğim durağa kadar kafamı pek de kaldırmadan okuyorum,
Ama bu sabah gazeteme gömülmüşken kafamı şöyle bir kaldırmamla,
Hasta ve yaşlılara ayrılmış beyaz koltukların önünde ayakta bekleyen,
Ağzında maske, elinde ağır bir bavul olan yaşlı bir kadınla gözgöze geldim,
O beyaz koltukta ise genç bir kız oturuyor ve kitap okuyordu,
Hemen kalkıp yerime oturabileceğini söyledim,
Minnetle oturdu yaşlı bayan hemen,
O anda kendime kızdım, "gömülmemeliyim bir daha okuduğuma ve arada çevreme bakmalıyım" diye düşündüm,
İhtiyacı olanlara yer verme kültürümüz vardır bizim,
Çokkk geçmişte kalmış ne yazık ki,
Gençler hiç umursamıyorlar ihtiyacı olanları,
Çocuğunu yanındaki koltuğa oturtan kadınlar çok normalmiş gibi duruyorlar,
Kucağıma alayım veya ayakta dursun da başkası otursun diye düşünmüyorlar,
Hele de çocuklarına söz geçiremeyen aileleri görünce hem kızıyor hem de üzülüyorum,
Geçende anne babası yanında olmasına rağmen bir çocuk, ağzındaki sakızı çıkarıp uzatarak,
Bu elimizle tutunduğumuz metal direklere doluyordu sakızı ve anne baba "yapma etme" demiyordu,
Ben zor tuttum kendimi, başka yanlara bakmaya çalıştım,
Uyarsam kavga edecek tiplerdi çünkü,
Bugün gazetede yazan bir haberden öğrendiğime göre;
Bir yılda Ankara metrosu ve Ankaray'ın taşıdığı yolcu sayısı 100 milyonmuş.

4 yorum:

Ebru dedi ki...

100 milyon gelip-geçiyor her biri ayrı hikaye.
Ben de çok kızıyorum çocuğu yanına oturtana.
Haklısın gömülmemek lazım ki duyarsızlar içerisine karışıp yitmeyelim.

Selcen dedi ki...

Ben zaten hiç düşünmek istemiyorum o metallere kimlerin dokunduğunu....
Ben de çocukları ayakta tutanlara kızıyorum. Ya kendin kalk çocuğunu oturt ya da kucağına al kıyamam ben onlara yaa daha minicikler yorulurlar :))

meri dedi ki...

çok doğru bir yazı tebrikler ayrıca duyarlılığın için sana sarılabilirim.Blog açtığımda bu kadar güzel insanlarla karşılaşabileceğimi düşünüyordum zaten, yanılmamışım..sevgiler

lale dedi ki...

Kankim,bu yorumu pazar sabahının seherinde yazıyorum.Kızlar tatilde,Zuz burada bizim evde bir hengamedir gidiyor. Yazılarını okudum okudum kaçtım:))

Ben de en çok vapurda, hemen koltuğun ucuna oturanlara uyuzum, bazen insanlar ayakta kalıyor aradaki boşlukları fark etmiyor ama bunlar koltuğun ucuna otururlar yanlarına da çantalarını koyarlar oh keyifler kekaa...

Benim de atlaysım gelir üstlerine:))

Çook öptüm iyi pazarlar