19 Şubat 2016 Cuma

SÜPÜRGENE BİN VE UÇ

Tatlı Cadı vardı ya 80'lerde hatırlayanlar vardır,
Orada Sementa'nın burnunu şöyle bir oynatması ile zamanı durdurmasına, ev işlerini halletmesine bayılırdım,
Malesef biz bir Tatlı Cadı değiliz ,
Tüm gün işte çalışıyoruz,
Akşam da evde ev kadınlığı yapıyoruz,
Buna rağmen "saçımızı süpürge etmiyoruz" değil mi Kadınlar :)))
Süpürgemize binip uçmayı başarıyor muyuz?
Her kadının herşeye rağmen uçabilme özgürlüğü olmalı,
Huzurla ve  sağlıkla yaşamayı başarırsak ne mutlu bize,

Bu aralar Ülkemizin hali malum, huzur pek mümkün değil,
Facebook bir de "Güvende misiniz?" diye sormuyor mu?
Çıldıracağım!!!
Ne güveni,
Tesadüfi yaşıyoruz Ankara'nın göbeğinde,
Her an herşey olabilir,
Akşam çocuklarımı öpüyorum,
Çok şükür sağ salim eve geldiler diye,
Bu acılar ne kadar devam edecek acaba?
Ben de aynı trafik ışığında bekliyor olabilirdim o gün o saat,
Hep kullandığımız bir güzergah,
Allah tüm gidenlerin mekanını cennet etsin,
Kalanların acısını anlamamız mümkün değil, bol sabır diliyorum Allah'tan,
Terör Belasının başımızdan bir an önce def olmasına dua ediyorum
Yani bu şartlarda ne kadar uçabiliriz ki.....

2 yorum:

kadriye dedi ki...

Geçmiş olsun maviannem hepimize ,ülkemize. Benim eşimin is yeri orada ve ondan bir süre haber alamadım yaşadığım korkuyu anlatmak mümkün değil. Sonra sesini duyup rahatladım ama duyamayanları düşününce içim cız etti. Güzel günler gelsin artık yeter .

Oytunla Hayat dedi ki...

Çok zor günlerden geçiyoruz hep birlikte...
Ki siz sürekli yaşadığınız yerde böyle bir olaya hatta olaylara şahit oldunuz :/
Daha zor bu...
Benim yüreğim ağzımda her an...
Yitip giden canlara rahmet diliyorum...