4 Ekim 2012 Perşembe

OĞLUMUN ÖLMESİNİ İSTEMİYORUM

Kim çocuğunun ölümünü ister ki,
Askere gönderirsin gözyaşı dökerek,
Gün sayarsın tezkere için,
Bir fırsat olsa da gitsem onu görsem diye planlar yaparsın,
Daha dün gibidir eline doğmuştur oğlun,
Gözbebeğin askere gitmiştir,
Sağ salim dönmesi için dualar edersin,
Yemin törenini gözyaşları içerisinde izler, daha sonra nereye gideceğini merak içinde beklersin,
İlk gülücüğü, ilk adımları, ilk kelimeleri canlanır gözünde,
Hastalandığında sabaha kadar başında beklediğin evladın,
Nerede yatıyor, ne yiyor, ne içiyor merak içerisinde hayatına devam etmeye çalışırsın,
Vatan hizmetine gitmiştir, askerlik görevini yerine getirip döneceği günlerin hayalini kurarsın,
Terör saldırıdırısında ölmemesi için dua edersin,
Senin namına karar verir günün birinde birileri,
Savaş kararı alınır hiç bilmediğin bir ülkeye gidecek,
Hiç bilmediğin amaçlar uğruna canını feda edecektir oğlun,
Bu kararı almak rahat koltuklarında oturan, çocuğu ölüm riski altında bulunmayan insanlar için çok kolaydır,
Analar ağlar, gencecik bedenler bayrağa sarılır,
O günden sonra evlatlarını kaybedenlerin yüreğinin bir yanı da eksik kalır,
O ateş her daim yanar,
Her şehit haberinde o köz harlanır,
Evlatlara dökülen gözyaşı, ateşi söndüreceğine daha da alevlendirir.

4 yorum:

Elif'in Terazisi dedi ki...

Ülkemin savaşa girmesini istemiyorum.

Merve dedi ki...

büyük adamlar dünyayı alt üst edecek kararlar alırlar, savaşta gencecik evlatlarımız sefil olup ölürler ! anneler de ölmeden mezara girer ! nasıl ödeyecekler onların haklarını acaba.

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Kim ister ki Mavi Annem; olmasın savaş, barış olsun her yerde yeter artık...

delimavi dedi ki...

ne için kim için henüz kendi sorunlarımız varken bir dünya bütçe açığı varken benim kardeşim Mehmet'im abim ne uğruna gidecek elin Suriyesine..bir erkek evlat annesi olarak (henüz 16 aylık) istemezdim göndermezdim kardeşimin dağıtımı güneydoğuya çıktığında gitme diyemedik tv izleyemedik her kötü haberde içimiz titredi anneciğim tansiyon hastası oldu o evlat kolay yetişmiyor o masada oturanların çocuğu asla oralara gitmezler gezmek için bile olsa...acı çok büyük acı benim vatanım benim toprağım ne günler görüyor