14 Ocak 2009 Çarşamba

ZAMAN-MEKAN

100 yıldan eski bir duvar saatine bakmak size neler hissettirir?
Salonumda babaannemin çeyizinden kalan bu saat asılı,
Ünye'deki evden getirdik,
Restorasyondan geçirdik,
Kurduğumuz zaman tıkır tıkır çalışıyor,
Tabi çoğu zaman kurmayı unutuyoruz,
Bizler ki, herşeyin otomatik olmasına alışkın bir kuşağız,
Kurma işi zor geliyor :))
Zaman değişiyor,
Hızla yaşanıyor hayatlar,
Geçmiş, gelecek, bu an,
Bu anın değerini bilerek yaşamalı,
Biz de yitip gittiğimizde geride bir şeyler bırakmalı,
belki bu tarihi değeri olan bir duvar saati olmaz ama,
Manevi hoş bir seda bırakmak zor da olmasa gerek,
Ben çok düşünürüm bu hususta,
Acaba çocuklarım, yaşlanınca, nasıl bir anne ve baba anlatacaklar çocuklarına diye,
Umarım hoş bir tad hoş bir lezzet bırakırız, her dokunduğumuz insanın kalbinde,
Önemli olan da budur, maddiyattan daha önemli,
Gülerek ve hayırla anılmak...

12 yorum:

lale dedi ki...

kankiii, yazını okuyunca olmaz böle şey dedim. Dün gece yatınca aklıma annemin guguklu saati geldi. Ne severdi o saati gözü gibi korurdu. Ama bir misafir çocuk , kuş hep dışarda kalsında hep ötsün diye çıkmış kanapeye kuş öterken içeri kaçmasın diye tutmuş tabi yayı kırılmış. Bir daha tamir edilemedi. Dekor olarak kaldı. Senin saate gerçekten çok güzel.Nice 100 senelere.

beyaz gelincik dedi ki...

ne güzel
bu güne kadar korunup gelmiş,
mekanik olması bozulmasını engellemiş.
kıymetini bilmek lazım
diyecem ama
duvarda yerini bulmuş canım,
sen de korursun eminim...
zaman
su gibi
akıp gidiyor çünkü

Adsız dedi ki...

eminim ki o saate gözünüz gibi bakiyorsunuzdur. Benimde babamin dedesinden kalma ,Hz.Muhammedin hayati ni anlatatan ,bir ingiliz yazari tarafindan yazilmis bir kitabim vardi. O kadar güzel yazilmistiki. adam iki sene Peygamberimizin yasadigi ,gittigi her yere bizzat gidip arastima yapmis.Tabiiki Peygamberimizin hayatini anlatan bir cok kitap okudum ,yada hala okuyorum, ama O kitap bambaska anlatmisti. Iste ben O kitabi kaybettim. Tasinirken. Bütün kitplarimdan ayri tutardim onu hem icerigi acisindan hem eski oldugu icin. aycime okutacaktim onu. Hic bir seyim kirilmadi kaybolmadi onu ayri sardigim halde kayboldu. Deliler gibi aradim yok yok .Okadar üzülmüstüm ki anlatamam. hala üzülüyorum .Aynisini bulamam, bulsamda aynisi olmaz, O kitaba dedelerimin eli deymis babamin eli deymis. Simdi o ellerin hic biri yok. sen sanslisin amann dikkat et tasinirsan filan ev kalabalik oluyorya benimki gibi kaybolmasin.

mavianne dedi ki...

kanki; çok yazık olmuş guguklu saate, umarım benden sonraya da kalır saat

beyaz gelincik; haklısın otomatik ve elektronik olunca bozulma ihtimali çok,ama mekanik olması güzel olmuış gerçekten de

adsız sensin sünterciğim, çok yazık olmuş o güzelim kitaba, sanırım onun yeni versiyonunu bulabilirsin muhakkak . tabii tarihi kitap kadar olamaz ama, en azından içeriği aynı olur

Balkahve dedi ki...

bayılırım..
anılara ve yaşamış eşyalara bayılırım..o eşyaya saygı duyana da, çok saygı duyarım...
restore edilecek minik minik çok eşyam var benimde..seviyorum..
sevgiler

MoonSun dedi ki...

Degeri ve kiymeti bilinmis degerli bir saat :) Eminim cocouklarinda bu saati gozleri gibi koruyor olacak yillar sonra :)) Kocaman opuyorum :))

mavianne dedi ki...

balkahve, moonsun;
teşekkürler. haklısınız tarihi eserlere yeterli değeri vermeiyiz

Rüzgar dedi ki...

Eminim senin gibi bir anneyi sonsuz bir sevgiyle anacaklardır sevgili mavianne. Çocuklarımızın hatıralarında güzel şeyler bırakmak benim için de çok önemli. Sevgiler sana.

mavianne dedi ki...

rüzgar; çok sağol güzel sözlerine, umarım hep birlikte torunlarımızı da görürüz canım

gungece dedi ki...

Canım ben bu saati gördüm mü sizin evde ya, hiç hatırlamıyorum. Zaten hatırlamak kelimesi benim için biraz komik ama neyse. Saat çok güzelmiş. Zamanın nasıl geçtiğini bile anlayamadığın güzel bir ömür geçirirsin inşallah.

mavianne dedi ki...

güngece;
canım yaaaa senelerdir salonda bu saat nasıl hatırlamazsın? demiyeceğim, seni tanıyorum :)))

Cocukla Cocuk dedi ki...

babamlarında çok değer verdikleri b öyle bir saat var.
Aynı şeyleri düşünüyoruz Maviannem, acaba çocuklarımızın zihninde nasıl izler bırakacağız.